Nadczynność tarczycy to choroba przebiegła i groźna. Nie można jej ignorować. Nieleczona powoduje bowiem groźne zmiany w organizmie. Dobrą informacją jest jednak to, że dzisiejsza wiedza z zakresu medycyny i farmakologii pozwala skutecznie z nią walczyć.

Podstawowe wiadomości o tarczycy

Tarczyca to nieparzysty gruczoł wydzielania wewnętrznego o niewielkich rozmiarach. By uzmysłowić sobie jego wielkość, najlepiej przypatrzeć się własnemu kciukowi. Gruczoł zbudowany jest z dwóch części, tak zwanych płatów połączonych ze sobą za pośrednictwem cieśni. Leży w dolnej części szyi na wysokości tchawicy. Tarczyca przy udziale jodu produkuje dwa hormony – tyroksynę (T4) oraz trójjodotyroninę (T3). Ilość produkowanych i wydzielanych do organizmu hormonów jest ściśle określona i sterowana przez centralny układ nerwowy. Hormony wydzielane w ten sposób regulują przemianę materii, wydzielanie energii (również cieplnej), stoją na czele prawidłowego dojrzewania płciowego. Mają znaczenie również z punktu widzenia układu nerwowego i kostnego.

Objawy nadczynności tarczycy

Nadczynność tarczycy daje dość rozległe objawy o różnym natężeniu. W dużym stopniu uzależnione są one od przyczyny zaburzeń w funkcjonowaniu gruczołu. Najczęściej występującymi symptomami nadczynności tarczycy są:

• uczucie osłabienia,
• nerwowość, niepokój,
• ciągłe uczucie gorąca, niezależnie od panującej na zewnątrz temperatury,
• duży apetyt połączony z chudnięciem,
• przyspieszona akcja serca,
• drżenie rąk,
• u kobiet – zaburzenie miesiączkowania (krótki cykl miesięczny z krótkim krwawieniem),
• u kobiet – mniejsza płodność na skutek występowania cykli bezowulacyjnych (obserwowana po jakimś czasie),
• u mężczyzn – zmniejszony popęd i powiększone gruczoły piersiowe,
• osłabienie koncentracji,
• napady duszności.

Czym jest wole?

Zmiana nazywana popularnie wolem to w rzeczywistości wole guzowate nadczynne, które może mieć różną postać – pojedynczego guzka lub zmiany wieloguzkowej. Rozrastające się chore tkanki uciskają najczęściej na sąsiednie narządy, w tym na tchawicę, dając wrażenie duszenia i wywołując kłopoty z przełykaniem śliny.

Leczenie tarczycy

W przypadku leczenia nadczynności tarczycy możemy zostać objęci trzema różnymi metodami leczenia. O ich wyborze decyduje lekarz:

• leczenie farmakologiczne polegające na przyjmowaniu leków i preparatów, które ograniczają wydzielanie w nadmiernej ilości hormonu do krwi.
• radioterapia polegająca na podaniu specjalnego rodzaju jodu, który poprzez atakowanie najaktywniej wydzielających hormony komórki, walczy z chorobą.
• leczenie operacyjne – konieczne zwłaszcza w przypadku dużego powiększenia tarczycy. Szczególnie wskazane w przypadku młodych osób.